Ana Sayfa / Edebiyat / Ben Bir Yağmur Damlasıyım…

Ben Bir Yağmur Damlasıyım…


Yağmurlu bir gecenin camlarda bıraktığı ıslaklığında, sarılıp aşağı süzülemeyen iki damladan söz ediyoruz; ömrü sabahın ilk ışıklarına kadar olan. Süzülürken ardlarında bıraktıkları izle eriyip bitebilirler. Belki ömürleri çok daha kısa sürer o zaman. Ama ardlarında bir iz bırakırlar. Ya da iki damlanın yaşadığı aşka yerçekimi dahil olur son anda, şıpppp… İşte bu yaşanmışlık, iki yalnız damladan güzel her halükarda.

Ama ben öyle bir damlayım ki, hani 60’la giden bir arabanın ön camında, yerçekimiyle rüzgarın savaşında asılı kalmış ne aşağı ne yukarı hareket edebilen, ne de sevdiğine kavuşabilen türden. Ancak arabanın sonunda duracağı, rüzgarın kaybolacağı ve bir başka damlayla beraber aşağı süzüleceğine inancı sonsuz, umutlu. Tombik bir ilk damla olsaydım, tek başına süzülen; ya da düşünsenize direkt toprakla buluştuğumu.

 

Görmelisiniz...

EYLÜL VE HÜZÜN

“Yaprak Döker Bir Yanımız, Bir Yanımız Bahar Bahçe”  Hasan Hüseyin Korkmazgil’in dizelerinden bir yankı ile …

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir